Bu Şehir

***●¢αяρє ∂ιєм●*** · 02-04-2010, 12:50 AM

Islak sokaklar mevsimindeyiz artık
Bu kalabalık şehre hüzün yağar bu zamanlar
Yalnızlık yağar caddelerine
Darmadağın saçlar, ıslanmış yüzler hep yere bakar
Kahveleri bile dert yüklenir
Çayları daha bir demli
Unutulan sevgililer hatırlanır veya sevgililer unutulmaya çalışılır
Bu mevsimde vitrinleri az sulu rakı gibidir bu şehrin
Her adımın yalnızlığa uzanır
Yine de hızlı adımlar atılır, koşulur bu sokaklarda
Herkes kendi türküsünü söyler yüzünü buruşturarak,
Herkes kendi hikayesini en acıklı sanır
Kendisi koca bir yalanken gerçeği arar bu şehir
Sokakları gibi evleri de acı doludur, gözyaşları taşar pencerelerinden…
Geceleri gerçeklerini saklar da, her gün başka bir maske takar insanları…
Hayatları vardır anlatıkları, bir de tek başına kalınca yaşadıkları…
Aşkları bir damla gözyaşında boğulur bu şehrin
Onun için geceleri yeni hayatlar yazılır kimsenin bilmediği zamanlara
Onun için kimse üzülmez gidenlere ve acır geride kalanlara
Herken kendi türküsünü söyler bu şehirde sadece kendi acısına ağlar
Herkesin tiyatrosudur bu şehir herkesin en yalandan sahnesi
Ve onun için bulunmayı bekler bu şehrin denizlerinde incilerin en sahtesi
Yine de yalan olduğunu bile bile hergün aynı oyunu oynar bu şehrin insanları
Herkes kendi hikayenini en acıklı sansa da her geceyi pembeye boyar gündüzün yalanları…

Bu şehir en çok sevenini aldatır
En çok sevenini üzer hiç acımadan
Sokaklarında gezmek de bir savaştır burada hayatta kalmak da…
Ve çok zordur buna rağmen ayrı kalmakta
Nefret etmek çok kolaydır bu şehirden
Küfür etmek çok kolay
Yine de ayrılamaz aldattıklar, ayrı kalamaz…
Her gidişinde dönüşü özler, onsuz kalamaz
Bu şehrin sokakları hüzün doludur, acı doludur her zaman
Her bir köşesinde bir hikaye gizlenir
Boş sokaklarında gece yarısı masallar anlatır bu şehir
Bir kez göreni 100 kez aldatır…
Onun için adımlar hep hızlı atılır, koşulur bu şehrin sokaklarında…
Çektirdiği onca acıya rağmen her zaman bir başkadır…
Her zaman ilktiri tektir ve sondur bu şehir
Ve en kalabalık caddesi görünmeyen acılardan bir nehir
Yine de hızlı adımlar atılır, koşulur bu sokaklarda
Herkes kendi türküsünü söyler kimseyi umursamadan
Herkes hergün insanlığından bin defa utanır
Abdullah Özdoğan

***ayshe_gul*** · 02-04-2010, 01:54 AM

Çok hoştu teşekkürler..

***●¢αяρє ∂ιєм●*** · 02-04-2010, 03:50 PM

Alıntı:

ayshe_gul´isimli üyeden Alıntı

Çok hoştu teşekkürler..

ben teşekkür ederim

okumaya üşenenler veya dinlemek isteyenler abdullah özdoğanın ağzından dinleyebilir daha etkili

02-04-2010, 12:50 AM	#1
*●¢αяρє ∂ιєм●* HÜRGENERAL Üyelik Tarihi: Aug 2008 Bulunduğu Yer: Cehennet... Mesajlar: 6.467 Tecrübe Puanı: 4663596 Rep Puanı : 932694498 Karizma Derecesi :	Bu Şehir Islak sokaklar mevsimindeyiz artık Bu kalabalık şehre hüzün yağar bu zamanlar Yalnızlık yağar caddelerine Darmadağın saçlar, ıslanmış yüzler hep yere bakar Kahveleri bile dert yüklenir Çayları daha bir demli Unutulan sevgililer hatırlanır veya sevgililer unutulmaya çalışılır Bu mevsimde vitrinleri az sulu rakı gibidir bu şehrin Her adımın yalnızlığa uzanır Yine de hızlı adımlar atılır, koşulur bu sokaklarda Herkes kendi türküsünü söyler yüzünü buruşturarak, Herkes kendi hikayesini en acıklı sanır Kendisi koca bir yalanken gerçeği arar bu şehir Sokakları gibi evleri de acı doludur, gözyaşları taşar pencerelerinden… Geceleri gerçeklerini saklar da, her gün başka bir maske takar insanları… Hayatları vardır anlatıkları, bir de tek başına kalınca yaşadıkları… Aşkları bir damla gözyaşında boğulur bu şehrin Onun için geceleri yeni hayatlar yazılır kimsenin bilmediği zamanlara Onun için kimse üzülmez gidenlere ve acır geride kalanlara Herken kendi türküsünü söyler bu şehirde sadece kendi acısına ağlar Herkesin tiyatrosudur bu şehir herkesin en yalandan sahnesi Ve onun için bulunmayı bekler bu şehrin denizlerinde incilerin en sahtesi Yine de yalan olduğunu bile bile hergün aynı oyunu oynar bu şehrin insanları Herkes kendi hikayenini en acıklı sansa da her geceyi pembeye boyar gündüzün yalanları… Bu şehir en çok sevenini aldatır En çok sevenini üzer hiç acımadan Sokaklarında gezmek de bir savaştır burada hayatta kalmak da… Ve çok zordur buna rağmen ayrı kalmakta Nefret etmek çok kolaydır bu şehirden Küfür etmek çok kolay Yine de ayrılamaz aldattıklar, ayrı kalamaz… Her gidişinde dönüşü özler, onsuz kalamaz Bu şehrin sokakları hüzün doludur, acı doludur her zaman Her bir köşesinde bir hikaye gizlenir Boş sokaklarında gece yarısı masallar anlatır bu şehir Bir kez göreni 100 kez aldatır… Onun için adımlar hep hızlı atılır, koşulur bu şehrin sokaklarında… Çektirdiği onca acıya rağmen her zaman bir başkadır… Her zaman ilktiri tektir ve sondur bu şehir Ve en kalabalık caddesi görünmeyen acılardan bir nehir Yine de hızlı adımlar atılır, koşulur bu sokaklarda Herkes kendi türküsünü söyler kimseyi umursamadan Herkes hergün insanlığından bin defa utanır *Abdullah Özdoğan* __________________ Hayat denen sonsuzluk Karşısında bir çocuğuz Düşekalka büyürken Kalkamayız bir çoğumuz Buhayat böylemi olur Düşen hep yerdemi kalır Gün olur belim doğrulur Kim ne olacak belli olur

02-04-2010, 01:54 AM	#2
*ayshe_gul* && Happy girl && Üyelik Tarihi: Oct 2007 Bulunduğu Yer: Karşındayım.... Mesajlar: 29.152 Tecrübe Puanı: 10737797 Rep Puanı : 2147483647 Karizma Derecesi :	Çok hoştu teşekkürler.. __________________

Konu Seçenekleri
Yazdırılabilir Sümü Göster Sayfayı E-Mail'le gönder
Modları Göster
Normal Mod Ağaç Modununa Geç Otomatik Konu Moduna Geç