Ezilen Müslüman Ülkeler (Genel Paylaşımlar) - Sayfa 2

**sertmüslümanlar** · 01-21-2009, 11:12 AM

bilmeden satın aldıklarımız

**kekovski** · 01-21-2009, 12:22 PM

Osmanliyi sirtimizdan vurdu bu filistin
devlete zerre kadar acimiyorum ama o ölen çocuklara içim ciz ediyor

**BlueRaven** · 01-21-2009, 12:32 PM

Alıntı:

kekovski´isimli üyeden Alıntı

Osmanliyi sirtimizdan vurdu bu filistin
devlete zerre kadar acimiyorum ama o ölen çocuklara içim ciz ediyor

yanlış biliyorsun Filistin Osmanlının yanında savaştı bu yüzden diğer Arap ülkeleri Filistini sevmez.
Ama Halklar kardeştir devletler acizlik gösterebilir.

***gezgin44*** · 02-10-2009, 02:25 PM

Alıntı:

BlueRaven´isimli üyeden Alıntı

yanlış biliyorsun Filistin Osmanlının yanında savaştı bu yüzden diğer Arap ülkeleri Filistini sevmez.
Ama Halklar kardeştir devletler acizlik gösterebilir.

imza....

**XeeSer1111** · 02-10-2009, 05:23 PM

Alıntı:

kekovski´isimli üyeden Alıntı

Osmanliyi sirtimizdan vurdu bu filistin

devlete zerre kadar acimiyorum ama o ölen çocuklara içim ciz ediyor

Kökten Türkiyeden Kaldırılmadıktan Sonra Bu Yazıların Resimlerin Hiç Bir Yararı Olmaz

***Atatürk'ün_Çerisi*** · 02-10-2009, 09:52 PM

DOĞU TÜRKİSTAN -
Komünist Çin Yönetimi'nin Gizlediği Büyük Zulüm

20. yüzyılda dünyaya dehşet saçan ideolojilerin başında komünizm gelmekteydi. Karl Marx ve Friedrich Engels isimli iki Alman felsefecinin fikirlerine dayanan bu ideolojinin, Lenin, Stalin, Mao gibi zalim liderler tarafından uygulanmaya konmasıyla, dünya tarihinin en büyük kıyım ve katliamları gerçekleştirildi.

Her ne kadar Sovyetler Birliği'nin dağılmasıyla komünizmin siyasi bir rejim olarak çöktüğü kabul edilse de, komünist ideoloji ve uygulamaları -gizli veya açık- hala devam etmektedir. Bugün Doğu Türkistan'da yaşayan Müslüman Türkler, hala Maocu Kızıl Çin rejiminin zulmü altında yaşamaktadırlar. Batılı ülkeler ise, Doğu Türkistan'daki insan hakları ihlallerini her zamanki gibi görmezlikten ve duymazlıktan gelmektedir.

Doğu Türkistan'da Çin Zulmü

Doğu Türkistanlı Müslüman Türkler, yaklaşık 250 yıldır Çin egemenliği altında yaşamaktalar. Çinliler, bir İslam toprağı olan Doğu Türkistan'a "kazanılmış topraklar" anlamına gelen "Sincang" adını koydular ve burayı kendi toprakları olarak tanımladılar. 1949 yılında Mao önderliğindeki komünistlerin Çin'in yönetimini ele geçirmelerinin ardından, Doğu Türkistan üzerindeki baskılar eskisine oranla daha da arttı. Komünist rejim, asimile olmayı reddeden Müslümanların fiziksel olarak imhasına yöneldi.

Katledilen Müslüman sayısı korkunç boyutlardaydı. 1949-1952 yılları arasında 2 milyon 800 bin; 1952-1957 arasında 3 milyon 509 bin; 1958-1960 yılları arasında 6 milyon 700 bin; 1961-1965 yılları arasında 13 milyon 300 bin kişi ya Çin ordusu tarafından katledildi ya da rejimin doğurduğu kıtlık sonucunda öldü.

Halkın hayatta kalabilen bölümü ise büyük baskı ve işkencelere maruz bırakıldı. Doğu Türkistan'ın uzun süre sürgünde yaşayan merhum lideri İsa Yusuf Alptekin, Türkiye'de yayınlanan Doğu Türkistan Davası ve Unutulan Vatan Doğu Türkistan adlı kitaplarında söz konusu baskı ve işkenceleri ayrıntılarıyla anlatır. Bu kitaplarda anlatıldığına göre, Doğu Türkistan'da halka uygulanan baskılar, Sırpların, Bosna'da Müslüman Boşnaklara veya Kosova'da Arnavut çoğunluğa uyguladıklarından farklı değildir. Ülkedeki Çin mahkemelerinin "ceza" yöntemleri de son derece acımasız ve vahşicedir. Diri diri toprağa gömmek, öldüresiye dövülen bir insanı çıplak halde karlarda yatırmak, iki bacağı iki ayrı öküze bağlanan bir insanı ikiye bölmek gibi "ceza"lar uygulanmıştır.

Asimilasyon ve Köklü Bir Kültürü Yok Etmeye Yönelik Uygulamalar

Komünist rejim, 1949 yılından itibaren, bir yandan Müslümanları imha ederken bir yandan da bölgeye sistemli bir biçimde Çinli göçmen yerleştirdi. Çin hükümetinin 1953 yılında başlattığı bu kampanyanın etkisi son derece düşündürücüdür. 1953 yılında bölgede %75 Müslüman, %6 Çinli yaşarken bu oran 1982 yılında %53 Müslüman, %40 Çinli'ye yükseldi. 1990 yılında yapılan nüfus sayımında ulaşılan %40 Müslüman, %53 Çinli nüfus oranı bölgedeki etnik temizliğin boyutlarını göstermesi açısından son derece önemlidir.

Bugün ise Uygurlar köylerde oturmaya zorlanırken, Çinliler şehirlere yerleştirilmektedir. Bu sebeple bazı şehirlerde Çinli nüfus %80'lere çıkmaktadır. Hedef, şehirlerde Çinlileri çoğunluk haline getirmektir. Çin Hükümeti'nin Doğu Türkistanlıları Çinlilerle evlendirmek için uyguladığı yöntemler ise bu asimilasyon çalışmalarının bir parçasıdır. Bu arada Çin yönetimi, Doğu Türkistanlı Müslümanları nükleer denemelerinde kobay olarak kullanmıştır.

İlk olarak 16 Ekim 1964 tarihinde başlatılan nükleer denemelerin olumsuz etkileri yüzünden bölge insanı ölümcül hastalıklara yakalanmış, 20 bin özürlü çocuk dünyaya gelmiştir. Nükleer denemeler nedeniyle ölen Müslüman sayısının 210 bini bulduğu bilinmektedir. Binlerce insan ise ya sakat kalmış ya da kanser gibi hastalıklara yakalanmıştır.

Çin 1964'den günümüze kadar Doğu Türkistan topraklarında elliye yakın atom ve hidrojen bombası patlatmıştır. İsveçli uzmanlar, 1984 yılında yapılan yeraltı nükleer denemesinde kullanılan bombanın Richter ölçeğiyle 6.8 şiddetinde yer sarsıntısına sebebiyet verdiğini tespit etmişlerdir.

Zulmün Asıl Nedeni: İslam Düşmanlığı

Çin'in, Doğu Türkistan'daki halka uyguladığı zulmün en önemli nedeni halkın Müslüman olmasıdır. Çünkü komünist Çin, bölge üzerindeki hakimiyet ve sultasını kuvvetlendirmeye karşı en büyük engel olarak halkın İslami kimliğini görmektedir.

Halkı dininden vazgeçirmek için her türlü yıldırma ve baskı yöntemini kullanan Çin şovenizmi, en fanatik dönemini komünist diktatör Mao'nun 1966-1976 yılları arasında uygulattığı Kültür Devrimi esnasında yaşadı. Camiler yıkıldı, toplu ibadet yasaklandı, Kuran kursları kapatıldı ve bölgeye yerleştirilen Çinliler Müslümanları taciz etmek için her yolu denediler. Okullarda dinsizlik propagandası yapıldı. Ayrıca bütün iletişim araçları vasıtasıyla insanların dinden soğutulmaları için yoğun çaba harcandı. Dini ilimlerin öğrenilmesi ve dini bilgilere sahip öncü kişilerin halkı eğitmeleri ise tamamen yasaklandı. Buna rağmen halkın İslami kimliği yok edilemedi.21

Günümüzde Müslüman halka uygulanan sindirme ve baskı yöntemlerinden biri ise eğitim alanında kendini göstermektedir. Bölgedeki üniversitelerde eğitim Çince'dir. Bu üniversitelerde okumasına imkan tanınan Müslüman öğrencilerin oranı ise ancak %20'dir. Ekonomik güçlükler ise, Müslüman halkın eğitim seviyesini düşüren önemli bir etkendir. Çince eğitim yapan orta dereceli okullar gelişmiş imkanlara sahipken, Uygur okullarında sıra bile bulunmamaktadır. Okullarda din dersi programlarının esası ateizm üzerine bina edilmiştir.

Otuz yılda dört defa alfabelerinin değiştirilmiş olması da yine bölgedeki Müslümanlara yapılan asimilasyon uygulamalarının bir parçasıdır. Mao, kültür devrimine rağmen Çin alfabesine dokunmazken, Uygur alfabesini İslam harflerinden Kirilce'ye çevirmiştir. Bir müddet bu alfabe kullanıldıktan sonra Latin harflerine geçilmiş, ancak bu defa da Türkiye ile kültür köprüleri kurulmasın diye tekrar İslam harflerine dönülmüştür. Alfabe ile bu kadar sık oynamanın nesiller arası anlaşmayı ne kadar zor bir hale getireceği ise açıktır.

Komünist Çin'in Uzakdoğu'daki Anti-İslami Rolü

Doğu Türkistan'da Müslüman Türklere yönelik zulüm şiddetle devam etmektedir. Çin resmi görevlileri, Türk gençlerini potansiyel olarak rejim karşıtı görerek sebepsiz yere evlerinden toplamaktadır. Gençler ise, bu zulümden kurtulmak için dağlara veya çöle kaçmaktadır.

1996 yılından beri on binlerce Uygur Türkü, kamplarda tutulmaktadır ve bu kamplardakilere ağır işkenceler yapıldığı bilinmektedir. Bir insan hakları örgütünün resmi yazısında da belirtildiği gibi sanıklar, tek celsede biten davalarda ya kürek cezasına mahkum edilmekte ya da meydanlarda infaz mangaları tarafından kurşuna dizilmektedir. Çünkü mahkemeler, komünist partinin talimatı ile çalışmaktadır. En dehşet verici olansa hamile kadınların evlerinden alınarak gayrı sıhhi şartlarda kısırlaştırılmaları, sınırlama fazlası doğan bebeklerin ailelerine rağmen öldürülmeleridir.

1997 yılının Şubat ayında patlak veren olaylar sırasında yaşananlar ise, Çin zulmünün bir özeti niteliğindeydi. Çin milis güçleri, 4 Şubat'a rastlayan Kadir gecesinde, Kandil nedeniyle bir mescitte toplanan 30'un üzerindeki kadını, Kuran okurlarken demir sopalarla dövdüler ve sürükleyerek emniyet merkezine götürdüler. Mahalle sakinleri ise merkeze giderek kadınların serbest bırakılmalarını istedi. Bunun üzerine işkence ile öldürülen 3 kadının cesedi önlerine atıldı ve galeyana gelen halk ile Çinliler arasında çatışmalar başladı. 4-7 Şubat arasında 200 Doğu Türkistanlı hayatını kaybederken, 3 500'den fazlası kamplara kapatıldı. 8 Şubat sabahında ise bayram namazı için camilerde toplanan halkın namaz kılması güvenlik güçlerince engellendi. Bunun üzerine çatışmalar tekrar alevlendi ve sonuç olarak Nisan-Aralık 1996 arasında 58 bin olan tutuklu sayısı, bir anda 70 bini geçti. 100 kadar genç meydanlarda kurşuna dizilirken, 5 bin Uygur Türkü çırılçıplak soyularak 50'şer kişilik gruplar halinde meydanlarda teşhir edildiler.

Batılı güçler ise her zamanki gibi tüm bu vahşete karşı tepkisiz kaldı.

Birleşmiş Milletler'in soykırım için yaptığı tanım, Çin işgali altındaki Doğu Türkistan'daki duruma tam olarak uymaktadır. Buna rağmen Doğu Türkistanlılar, Birleşmiş Milletler'in koruyucu şemsiyesi altına girememektedir. Birleşmiş Milletler'e yapılan tüm başvurular geri çevrilmektedir. 25 milyon Doğu Türkistanlı Müslüman, halen Çin baskısı altındadır ve dünya bu zulme göz yummaktadır. Binlerce siyasi tutuklu vardır ve bazıları hapishanelerde "kaybolmuş" durumdadır. Tutuklulara işkence yapılması ise artık sıradan bir olay haline gelmiştir.

Doğu Türkistan'daki bu vahşeti engellemek için, öncelikle Doğu Türkistan gerçeğini dünyaya duyurmak ve Çin'in bu konuda geri adım atmasını sağlayacak bir uluslararası yaptırım sağlamak gerekmektedir. Çünkü Doğu Türkistan'daki vahşetin en garip yönü, dünyada hemen hiç bilinmemesi ve anılmamasıdır. Çin, kapalı kapılar ardında katliam yapmaktadır ve mazlum Doğu Türkistan halkı dünyaya sesini duyurma imkanlarına sahip değildir. Dünya insanlarının elbirliğiyle Doğu Türkistan davasına sahip çıkması zorunludur.

Doğu Türkistan'da yaşanan bu vahşetin ve zulmün temelinde, komünist Çin'in sahip olduğu dinsiz felsefenin olduğu unutulmamalıdır. Savunmasız bir halka karşı yöneltilen bu insanlık dışı savaş, materyalist ve dinsiz komünist düşüncenin bir sonucudur. Komünizmin acımasız liderleri 20. yüzyılda, arkalarında kanlı bir ideoloji ve milyonlarca ölüyü bırakmış, vahşi katliamlara imza atmışlardır. Doğu Türkistan bu örneklerden sadece bir tanesidir. Bu belaların tekrar insanlığa zarar getirmelerini engellemenin tek yolu ise, komünizm gibi dinsiz ideolojilerle fikri mücadeleden geçmektedir. Komünist ideolojinin temel dayanaklarının ortadan kaldırılması, komünist zulme de dur demede ilk adım olacaktır.

Kitabın ilk bölümünde de vurguladığımız gibi, komünist ideolojinin temel dayanağı Darwinizm'dir. Marksist felsefenin kurucusu olan Karl Marx Das Kapital adlı yapıtını hayran olduğu Darwin'e ithaf etmiştir. Dünyaca ünlü Marksist-evrimci bilim adamı Stephen Jay Gould da Ever Since Darwin adlı kitabında şunları yazmıştır:

... Marx ile Darwin yazışırlardı ve Marx, Darwin'e büyük saygı gösterirdi... Aslında Darwin ... bir devrimciydi.22

Komünist Çin'in lideri Mao ise, bir söylevinde, "Çin sosyalizminin temeli, Darwin'e ve evrim teorisine dayanmaktadır" diyerek, uyguladığı vahşetin dayanağını açıkça ifade ediyordu.23

Marksizm bağlılarının bu sözleri, geçmişte Rusya, Çin gibi ülkelerde yaşanmış olan ve bugün Çeçenlere, Doğu Türkistan'daki Müslümanlara yapılan acımasız zulmün arkasında yatan ideolojinin Darwinizm olduğunu açıkça ortaya koymaktadır. Bu zulmün sona ermesi, dünyada barış ve huzurun hakim olması için Darwinist iddiaların geçersizliğinin ortaya konması gerekmektedir. (Darwinizm'in bilimsel ve ideolojik çöküşü için bkz. Evrim Yanılgısı bölümü)

***Atatürk'ün_Çerisi*** · 02-10-2009, 09:55 PM

***Atatürk'ün_Çerisi*** · 02-10-2009, 09:55 PM

Çin katliamları devam ediyor

Başkentte bir grup gösterici, Doğu Türkistanlılar'a yönelik Gulca katliamının 12. yıldönümü münasebeti ile Çin Büyükelçiliği önüne siyah çelenk ve kanlı bebek maketi bıraktı.
Doğu Türkistan Kültür ve Dayanışma Derneği ve Türk Dünyası İnsan Hakları Derneği üyesi bir grup, ellerinde Türk ve Doğu Türkistan bayraklarıyla Çin Büyükelçiliği'ne geldi. Çevik kuvvet tarafından elçiliğin bulunduğu sokak barikatla yaya ve araç trafiğine kapatılırken, Türk Tarım Orman-Sen Genel Başkanı Ahmet Demirci grup adına bir açıklama yaptı. Demirci açıklamasında, 5 Şubat 1997'de yaşanan Gulca olaylarının üzerinden 12 yıl geçtiğini hatırlatarak, "Biz sizlere Barın'ı, Gulca'yı, Hoten'i anlatmaya çalışırken Çin, katliamlarına yenilerini eklemeye devam etmektedir" dedi.

Çin'in yaptığı katliamlara dünyanın göz yummaya devam etmesi durumunda soykırımların yılın 365 gününü dolduracağını söyleyen Demirci, Çin'in yaşanan olayları kendi lehine dünya kamuoyuna bildirdiğini söyledi. Demirci, "Yalan söylediler. Doğu Türkistan sınırları içindeki Aktu'nun Koşrap köyünde meydana gelen olayların Afganistan, Pakistan, Kırgızistan üçgeninde yer alan Pamir'de olduğunu söylediler. El Kaide ve Taliban'ın etkin olduğu bu bölgeyi işaret ederek, Doğu Türkistanlıları bu örgütlerle bağlantılı göstermeye çalıştılar" diye konuştu.

Çin'in, öldürülen Doğu Türkistanlıları baskı ile ABD'nin terör örgütleri listesine aldığı Doğu Türkistan İslami Hareketi örgütüne bağlı gibi gösterdiğini vurgulayan Demirci, 2008 Pekin Olimpiyatları öncesi ve sonrasında yüzlerce masum Doğu Türkistanlının tutuklandığını ve birçoğunun akıbetlerinden hala cevap alınamadığını kaydetti. Demirci sözlerini şöyle sürdürdü:
"5 Şubat 1997 Gulca olaylarından önce ve sonra idam edilen binlerce Doğu Türkistanlı, tutuklanarak akıbeti meçhule götürülen onbinlerce Doğu Türkistanlı, gözü yaşlı Doğu Türkistanlı analar, bağımsızlık için elleri duadan inmeyen babalar için Çin'i tel'în ediyoruz. Türk yurdu olan Doğu Türkistan'da işgalci olan Çin'dir. Son olaylarda da 18 Doğu Türkistanlıyı şehid eden, onlarcasını tutuklayarak akıbetini gizleyen, sonra hayali senaryolara dayanan iddialar ortaya atan Çin hükümetidir."

Okunan açıklamanın ardından; grup, Çin Büyükelçiliği'nin girişine siyah çelenk ve kanlı bir bebek maketi bıraktı. Grup, daha sonra olaysız şekilde dağıldı.

***Atatürk'ün_Çerisi*** · 02-10-2009, 09:57 PM

Ahıska Türklerinin dramı

Dram bir tane değil, Filistin, Lübnan, Çeçenistan, Keşmir, yabancı ülkelerde yaşayan Müslümanlar... ile ilgili dramlar var. Türkiye'de yaşayan Müslümanların önemli bir kısmının maruz kaldığı başörtüsü yasağı ve İmam Hatiplere reva görülen muameleler ile ilgili dramlar var, bunları da yazıyoruz ve yazmaya devam edeceğiz, ama güncelliği geçmeden Ahıska Türkleri'nin dramını paylaşmamız gerekiyor.

İnsan olduğumuz için insanlara ait dramlar, ıstıraplar, zulümler karşısında duyarsız ve ilgisiz kalmamalıyız, ama benim Ahıska Türkleri ile ilgim yalnızca insanlığımdan değil, akrabalığımdan da kaynaklanıyor. Annemin dedesi Rüşdü Efendi (İstanbul medreselerinden icazet almış bir hocadır), 1877-78 Osmanlı-Rus savaşından sonra memleketi Ahıska'yı terk ederek Türkiye'ye hicret ediyor ve Çorum'da yerleşiyor. Bunlara 93 muhaciri diyorlar. Kendisinden Arapça okuduğum Server Efendi de 1937'de Rus mezaliminden kaçarak Türkiye'ye sığınmış bir zat idi.

1989 yılında Azerbaycan'a gitmiş Kuba şehrinin mescidinde Ahıska muhacirlerinin de katıldığı bir cuma namazı kılmıştık. Burada yaşadığımız heyecanı bir şiirle ifade etmiştim ve bu şiirde Ahıskalılara ait şu kıtalar vardı:

Çoğu ellisini geçmiş Kıpçaklar
Ahıska'dan gelmiş sakalı aklar
El açmış Allah'a eski topraklar
Yeniden can buldu Allahu ekber

Okundu salavât kılındı namaz
Bu manzaraya bir gönül dayanmaz
Olana görmeden kimse inanmaz
Gözümde yaş oldu Allahu ekber

Ahıskalı bana “bacımoğlu” der
Arıyoruz burda sığınacak yer
Bizim kaderimiz hicretmiş meğer
Yine nevbet çaldı Allahu ekber

O tarihte Azerbaycan 120 bin Ahıska Türkünü ülkesine kabul etmişti; çalışkan, becerikli ve dayanışmacı Ahıskalılar hemen kollar sıvamışlar, kendilerine tahsis edilen topraklarda, kendi yaptıkları kerpiçlerle evler kurmaya, bağlar ve bahçeler dikmeye başlamışlardı. Bu köylerden birini de ziyaret etmiş ve rahmetli ebemin tatlı dilini orada bulmuştum, uzun boylu dertleşmiş ve sohbet etmiştik.

1877-78 Osmanlı-Rus Savaşı'na kadar Osmanlı devleti sınırları içinde Ahıska'da yaşayan ve bu tarihten sonra Rus egemenliği altına giren has Anadolu Türkleri olan Ahıskalılar, Stalin'in tehciri sonrasında hayatlarına Kazakistan, Kırgızistan ve Özbekistan'da devam ettiler.

Özbekistan'da çoğunlukla Fergana Vadisi'nde yaşayan Ahıskalılar, bu ülkede 1989 yılında patlak veren elim ve kanlı olaylar sonrasında Özbekistan'ı terk etmek zorunda kaldılar ve bunların bir kısmı Azerbaycan'a, bir kısmı da Rusya'nın Krasnodar kentine göç etti.

Ahıska Türkleri bundan 61 yıl önce soğuk bir 22 Kasım gecesi Stalin'in emriyle birkaç saat içinde silah zoruyla evlerinden çıkarılıp hayvan vagonlarıyla Orta Asya steplerine sürülmüşlerdi. Sürülen Ahıskalıların sayısı 120 bin civarındaydı ve bunun 16 bini, 10 gün süren zorlu yolculuk sırasında açlık ve hastalıktan vagonlarda ölmüş, cenazeleri yollara fırlatılıp atılmıştı.

Bu sürgünün sebebi Ahıskalıların halis Türk ve Müslüman olmaları, bu yüzden Stalin'in, sınıra yakın bölgede Türkiye lehine faaliyetlerde bulunmalarından çekinmesi idi. Bu yüzden 40 bin kadar acemi genci Alman cephesine sevkederek kırdırdı, geri kalan kadın, yaşlı, çocukları da tehcire ve kırıma tâbi tuttu.

İşte tehcir ve işte soykırım.

***Atatürk'ün_Çerisi*** · 02-10-2009, 09:57 PM

Ahiska Türkleri’nin Dramı

Ahiska Türkleri’nin ismi,Sovyetler Birliği’nin dağılmasından sonra daha çok duyulmaya başladı.Türkiye’ye hem ırkken hem de gönülden bağlı olan Ahiska...

Ahiska Türkleri’nin ismi,Sovyetler Birliği’nin dağılmasından sonra daha çok duyulmaya başladı.Türkiye’ye hem ırkken hem de gönülden bağlı olan Ahiska Türkleri,II. Dünya Savaşında, Stalin tarafından ülkelerinden sürülen şansız ve talihsiz bir Türk Boyudur.

Trenlere bir sürü halinde bindirilerek,serpiştirile serpiştirile bütün Rusya steplerine dağıtılan Ahiska Türkleri,bu zorlu sürgün sırasında binlerce evladını yollarda kaybetmiş ve bugünlere kadar gelen acı hayat sürecini yaşamaya devam etmişlerdir.

Sayıları 350-400 bine yaklaşan Ahiska Türkü, varlığını bugüne kadar çok çetin şartlarda sürdürmüştür.

1998’de Kutlu doğum münasebetiyle gittiğim Kazakistan da, birçok Ahiska Türkü ile karşılaştım. Mükemmel Türkçe konuşan bu insanların, Türkiye hasretiyle yanıp tutuştuklarına şahit oldum.

Mali durumları iyi birkaç aile’nin dışında, hepsinin mali durumu çok kötü idi. Misafir olduğumuz evin bahçesindeki ocak, Anadolu’daki ocakların aynısıydı.Evin döşemeleri,yemek adab ve erkanı tam olarak Türk töresine uygundu.

Bunları görünce, Türk insanının alın yazısı ve dünya Türklüğünün perişanlığı ve Türkiye’nin sorumluluğu hep aklıma geldi.O gündür bu gündür Ahiska Türkleri içimde bir sızı olmuştu.Türkiye’nin bu alanda yapacağı ne kadar çok işi olduğunu düşünüp; Balkanlardan Çine kadar yaşayan Türklere,acilen Türkiye’nin el uzatması gerektiğini bir kez daha anlamıştım.

Geçen hafta basından,TBMM’de bu konuda bir çalışma grubunun oluşturulduğunu okuyunca içime bir sevinç geldi. Hatta, Gürcistan Devleti’nin, Ahiska Türklerine 1 Ocak 2008’den 1Ocak 2009’a kadar Ahiska bölgesine gelmelerine izin verdiğini öğrenmek daha da beni ümitlendirdi.

Ahiska Türklerine 68 yıl sonra böyle bir dönüş izninin verilmesi çok iyi bir durumdur..Ancak onların geri dönüşleri hiçte kolay bir iş olmayacaktır.

Nerede ise bir asra yaklaşan bu sürgünde Ahiska Türkleri, Türklüklerinden ve Müslümanlıklarından hiçbir şey kaybetmemişlerdir. Mescitleri, Kur’an kursları faaliyettedir.Türkçe yi unutmamışlardır.

Türkiye sevgisi gönüllerinden hiç silinmemiştir.Şayet Ahiska’ya dönmek isteyenler olursa, onlara bizim kucak açmamız gerekecektir.Bunu hem Devlet olarak hem de vatandaş olarak yapmamız şarttır.

TBMM’de oluşturulan çalışma grubu,TİKA desteğinde bu işi rahat bir şekilde başarabilir.Tabii ki Gürcistan Sefirimize de bu konuda çok büyük görev düşmektedir.İnanıyorum ki Türkiye bu konuda, üzerine düşeni yapacaktır.Çünkü biz yaraları sarmasını bilen bir milletiz.

01-21-2009, 12:22 PM	#12
kekovski karakartal Üyelik Tarihi: Dec 2006 Bulunduğu Yer: Belçika Mesajlar: 2.123 Tecrübe Puanı: 3105456 Rep Puanı : 621063003 Karizma Derecesi :	Osmanliyi sirtimizdan vurdu bu filistin devlete zerre kadar acimiyorum ama o ölen çocuklara içim ciz ediyor __________________

02-10-2009, 09:52 PM	#16
*Atatürk'ün_Çerisi* Onursal Üye Üyelik Tarihi: Nov 2007 Bulunduğu Yer: TURAN Mesajlar: 16.624 Tecrübe Puanı: 10737669 Rep Puanı : 2147483647 Karizma Derecesi :	DOĞU TÜRKİSTAN - Komünist Çin Yönetimi'nin Gizlediği Büyük Zulüm 20. yüzyılda dünyaya dehşet saçan ideolojilerin başında komünizm gelmekteydi. Karl Marx ve Friedrich Engels isimli iki Alman felsefecinin fikirlerine dayanan bu ideolojinin, Lenin, Stalin, Mao gibi zalim liderler tarafından uygulanmaya konmasıyla, dünya tarihinin en büyük kıyım ve katliamları gerçekleştirildi. Her ne kadar Sovyetler Birliği'nin dağılmasıyla komünizmin siyasi bir rejim olarak çöktüğü kabul edilse de, komünist ideoloji ve uygulamaları -gizli veya açık- hala devam etmektedir. Bugün Doğu Türkistan'da yaşayan Müslüman Türkler, hala Maocu Kızıl Çin rejiminin zulmü altında yaşamaktadırlar. Batılı ülkeler ise, Doğu Türkistan'daki insan hakları ihlallerini her zamanki gibi görmezlikten ve duymazlıktan gelmektedir. Doğu Türkistan'da Çin Zulmü Doğu Türkistanlı Müslüman Türkler, yaklaşık 250 yıldır Çin egemenliği altında yaşamaktalar. Çinliler, bir İslam toprağı olan Doğu Türkistan'a "kazanılmış topraklar" anlamına gelen "Sincang" adını koydular ve burayı kendi toprakları olarak tanımladılar. 1949 yılında Mao önderliğindeki komünistlerin Çin'in yönetimini ele geçirmelerinin ardından, Doğu Türkistan üzerindeki baskılar eskisine oranla daha da arttı. Komünist rejim, asimile olmayı reddeden Müslümanların fiziksel olarak imhasına yöneldi. Katledilen Müslüman sayısı korkunç boyutlardaydı. 1949-1952 yılları arasında 2 milyon 800 bin; 1952-1957 arasında 3 milyon 509 bin; 1958-1960 yılları arasında 6 milyon 700 bin; 1961-1965 yılları arasında 13 milyon 300 bin kişi ya Çin ordusu tarafından katledildi ya da rejimin doğurduğu kıtlık sonucunda öldü. Halkın hayatta kalabilen bölümü ise büyük baskı ve işkencelere maruz bırakıldı. Doğu Türkistan'ın uzun süre sürgünde yaşayan merhum lideri İsa Yusuf Alptekin, Türkiye'de yayınlanan Doğu Türkistan Davası ve Unutulan Vatan Doğu Türkistan adlı kitaplarında söz konusu baskı ve işkenceleri ayrıntılarıyla anlatır. Bu kitaplarda anlatıldığına göre, Doğu Türkistan'da halka uygulanan baskılar, Sırpların, Bosna'da Müslüman Boşnaklara veya Kosova'da Arnavut çoğunluğa uyguladıklarından farklı değildir. Ülkedeki Çin mahkemelerinin "ceza" yöntemleri de son derece acımasız ve vahşicedir. Diri diri toprağa gömmek, öldüresiye dövülen bir insanı çıplak halde karlarda yatırmak, iki bacağı iki ayrı öküze bağlanan bir insanı ikiye bölmek gibi "ceza"lar uygulanmıştır. Asimilasyon ve Köklü Bir Kültürü Yok Etmeye Yönelik Uygulamalar Komünist rejim, 1949 yılından itibaren, bir yandan Müslümanları imha ederken bir yandan da bölgeye sistemli bir biçimde Çinli göçmen yerleştirdi. Çin hükümetinin 1953 yılında başlattığı bu kampanyanın etkisi son derece düşündürücüdür. 1953 yılında bölgede %75 Müslüman, %6 Çinli yaşarken bu oran 1982 yılında %53 Müslüman, %40 Çinli'ye yükseldi. 1990 yılında yapılan nüfus sayımında ulaşılan %40 Müslüman, %53 Çinli nüfus oranı bölgedeki etnik temizliğin boyutlarını göstermesi açısından son derece önemlidir. Bugün ise Uygurlar köylerde oturmaya zorlanırken, Çinliler şehirlere yerleştirilmektedir. Bu sebeple bazı şehirlerde Çinli nüfus %80'lere çıkmaktadır. Hedef, şehirlerde Çinlileri çoğunluk haline getirmektir. Çin Hükümeti'nin Doğu Türkistanlıları Çinlilerle evlendirmek için uyguladığı yöntemler ise bu asimilasyon çalışmalarının bir parçasıdır. Bu arada Çin yönetimi, Doğu Türkistanlı Müslümanları nükleer denemelerinde kobay olarak kullanmıştır. İlk olarak 16 Ekim 1964 tarihinde başlatılan nükleer denemelerin olumsuz etkileri yüzünden bölge insanı ölümcül hastalıklara yakalanmış, 20 bin özürlü çocuk dünyaya gelmiştir. Nükleer denemeler nedeniyle ölen Müslüman sayısının 210 bini bulduğu bilinmektedir. Binlerce insan ise ya sakat kalmış ya da kanser gibi hastalıklara yakalanmıştır. Çin 1964'den günümüze kadar Doğu Türkistan topraklarında elliye yakın atom ve hidrojen bombası patlatmıştır. İsveçli uzmanlar, 1984 yılında yapılan yeraltı nükleer denemesinde kullanılan bombanın Richter ölçeğiyle 6.8 şiddetinde yer sarsıntısına sebebiyet verdiğini tespit etmişlerdir. Zulmün Asıl Nedeni: İslam Düşmanlığı Çin'in, Doğu Türkistan'daki halka uyguladığı zulmün en önemli nedeni halkın Müslüman olmasıdır. Çünkü komünist Çin, bölge üzerindeki hakimiyet ve sultasını kuvvetlendirmeye karşı en büyük engel olarak halkın İslami kimliğini görmektedir. Halkı dininden vazgeçirmek için her türlü yıldırma ve baskı yöntemini kullanan Çin şovenizmi, en fanatik dönemini komünist diktatör Mao'nun 1966-1976 yılları arasında uygulattığı Kültür Devrimi esnasında yaşadı. Camiler yıkıldı, toplu ibadet yasaklandı, Kuran kursları kapatıldı ve bölgeye yerleştirilen Çinliler Müslümanları taciz etmek için her yolu denediler. Okullarda dinsizlik propagandası yapıldı. Ayrıca bütün iletişim araçları vasıtasıyla insanların dinden soğutulmaları için yoğun çaba harcandı. Dini ilimlerin öğrenilmesi ve dini bilgilere sahip öncü kişilerin halkı eğitmeleri ise tamamen yasaklandı. Buna rağmen halkın İslami kimliği yok edilemedi.21 Günümüzde Müslüman halka uygulanan sindirme ve baskı yöntemlerinden biri ise eğitim alanında kendini göstermektedir. Bölgedeki üniversitelerde eğitim Çince'dir. Bu üniversitelerde okumasına imkan tanınan Müslüman öğrencilerin oranı ise ancak %20'dir. Ekonomik güçlükler ise, Müslüman halkın eğitim seviyesini düşüren önemli bir etkendir. Çince eğitim yapan orta dereceli okullar gelişmiş imkanlara sahipken, Uygur okullarında sıra bile bulunmamaktadır. Okullarda din dersi programlarının esası ateizm üzerine bina edilmiştir. Otuz yılda dört defa alfabelerinin değiştirilmiş olması da yine bölgedeki Müslümanlara yapılan asimilasyon uygulamalarının bir parçasıdır. Mao, kültür devrimine rağmen Çin alfabesine dokunmazken, Uygur alfabesini İslam harflerinden Kirilce'ye çevirmiştir. Bir müddet bu alfabe kullanıldıktan sonra Latin harflerine geçilmiş, ancak bu defa da Türkiye ile kültür köprüleri kurulmasın diye tekrar İslam harflerine dönülmüştür. Alfabe ile bu kadar sık oynamanın nesiller arası anlaşmayı ne kadar zor bir hale getireceği ise açıktır. Komünist Çin'in Uzakdoğu'daki Anti-İslami Rolü Doğu Türkistan'da Müslüman Türklere yönelik zulüm şiddetle devam etmektedir. Çin resmi görevlileri, Türk gençlerini potansiyel olarak rejim karşıtı görerek sebepsiz yere evlerinden toplamaktadır. Gençler ise, bu zulümden kurtulmak için dağlara veya çöle kaçmaktadır. 1996 yılından beri on binlerce Uygur Türkü, kamplarda tutulmaktadır ve bu kamplardakilere ağır işkenceler yapıldığı bilinmektedir. Bir insan hakları örgütünün resmi yazısında da belirtildiği gibi sanıklar, tek celsede biten davalarda ya kürek cezasına mahkum edilmekte ya da meydanlarda infaz mangaları tarafından kurşuna dizilmektedir. Çünkü mahkemeler, komünist partinin talimatı ile çalışmaktadır. En dehşet verici olansa hamile kadınların evlerinden alınarak gayrı sıhhi şartlarda kısırlaştırılmaları, sınırlama fazlası doğan bebeklerin ailelerine rağmen öldürülmeleridir. 1997 yılının Şubat ayında patlak veren olaylar sırasında yaşananlar ise, Çin zulmünün bir özeti niteliğindeydi. Çin milis güçleri, 4 Şubat'a rastlayan Kadir gecesinde, Kandil nedeniyle bir mescitte toplanan 30'un üzerindeki kadını, Kuran okurlarken demir sopalarla dövdüler ve sürükleyerek emniyet merkezine götürdüler. Mahalle sakinleri ise merkeze giderek kadınların serbest bırakılmalarını istedi. Bunun üzerine işkence ile öldürülen 3 kadının cesedi önlerine atıldı ve galeyana gelen halk ile Çinliler arasında çatışmalar başladı. 4-7 Şubat arasında 200 Doğu Türkistanlı hayatını kaybederken, 3 500'den fazlası kamplara kapatıldı. 8 Şubat sabahında ise bayram namazı için camilerde toplanan halkın namaz kılması güvenlik güçlerince engellendi. Bunun üzerine çatışmalar tekrar alevlendi ve sonuç olarak Nisan-Aralık 1996 arasında 58 bin olan tutuklu sayısı, bir anda 70 bini geçti. 100 kadar genç meydanlarda kurşuna dizilirken, 5 bin Uygur Türkü çırılçıplak soyularak 50'şer kişilik gruplar halinde meydanlarda teşhir edildiler. Batılı güçler ise her zamanki gibi tüm bu vahşete karşı tepkisiz kaldı. Birleşmiş Milletler'in soykırım için yaptığı tanım, Çin işgali altındaki Doğu Türkistan'daki duruma tam olarak uymaktadır. Buna rağmen Doğu Türkistanlılar, Birleşmiş Milletler'in koruyucu şemsiyesi altına girememektedir. Birleşmiş Milletler'e yapılan tüm başvurular geri çevrilmektedir. 25 milyon Doğu Türkistanlı Müslüman, halen Çin baskısı altındadır ve dünya bu zulme göz yummaktadır. Binlerce siyasi tutuklu vardır ve bazıları hapishanelerde "kaybolmuş" durumdadır. Tutuklulara işkence yapılması ise artık sıradan bir olay haline gelmiştir. Doğu Türkistan'daki bu vahşeti engellemek için, öncelikle Doğu Türkistan gerçeğini dünyaya duyurmak ve Çin'in bu konuda geri adım atmasını sağlayacak bir uluslararası yaptırım sağlamak gerekmektedir. Çünkü Doğu Türkistan'daki vahşetin en garip yönü, dünyada hemen hiç bilinmemesi ve anılmamasıdır. Çin, kapalı kapılar ardında katliam yapmaktadır ve mazlum Doğu Türkistan halkı dünyaya sesini duyurma imkanlarına sahip değildir. Dünya insanlarının elbirliğiyle Doğu Türkistan davasına sahip çıkması zorunludur. Doğu Türkistan'da yaşanan bu vahşetin ve zulmün temelinde, komünist Çin'in sahip olduğu dinsiz felsefenin olduğu unutulmamalıdır. Savunmasız bir halka karşı yöneltilen bu insanlık dışı savaş, materyalist ve dinsiz komünist düşüncenin bir sonucudur. Komünizmin acımasız liderleri 20. yüzyılda, arkalarında kanlı bir ideoloji ve milyonlarca ölüyü bırakmış, vahşi katliamlara imza atmışlardır. Doğu Türkistan bu örneklerden sadece bir tanesidir. Bu belaların tekrar insanlığa zarar getirmelerini engellemenin tek yolu ise, komünizm gibi dinsiz ideolojilerle fikri mücadeleden geçmektedir. Komünist ideolojinin temel dayanaklarının ortadan kaldırılması, komünist zulme de dur demede ilk adım olacaktır. Kitabın ilk bölümünde de vurguladığımız gibi, komünist ideolojinin temel dayanağı Darwinizm'dir. Marksist felsefenin kurucusu olan Karl Marx Das Kapital adlı yapıtını hayran olduğu Darwin'e ithaf etmiştir. Dünyaca ünlü Marksist-evrimci bilim adamı Stephen Jay Gould da Ever Since Darwin adlı kitabında şunları yazmıştır: ... Marx ile Darwin yazışırlardı ve Marx, Darwin'e büyük saygı gösterirdi... Aslında Darwin ... bir devrimciydi.22 Komünist Çin'in lideri Mao ise, bir söylevinde, "Çin sosyalizminin temeli, Darwin'e ve evrim teorisine dayanmaktadır" diyerek, uyguladığı vahşetin dayanağını açıkça ifade ediyordu.23 Marksizm bağlılarının bu sözleri, geçmişte Rusya, Çin gibi ülkelerde yaşanmış olan ve bugün Çeçenlere, Doğu Türkistan'daki Müslümanlara yapılan acımasız zulmün arkasında yatan ideolojinin Darwinizm olduğunu açıkça ortaya koymaktadır. Bu zulmün sona ermesi, dünyada barış ve huzurun hakim olması için Darwinist iddiaların geçersizliğinin ortaya konması gerekmektedir. (Darwinizm'in bilimsel ve ideolojik çöküşü için bkz. Evrim Yanılgısı bölümü) __________________ ¤ۣۜ..¤ Türkçüler Otağı ¤ۣۜ..¤ Türküz Türkçüyüz Atatürkçüyüz ] www.forumneuro.com

02-10-2009, 09:55 PM	#17
*Atatürk'ün_Çerisi* Onursal Üye Üyelik Tarihi: Nov 2007 Bulunduğu Yer: TURAN Mesajlar: 16.624 Tecrübe Puanı: 10737669 Rep Puanı : 2147483647 Karizma Derecesi :	__________________ ¤ۣۜ..¤ Türkçüler Otağı ¤ۣۜ..¤ Türküz Türkçüyüz Atatürkçüyüz ] www.forumneuro.com

02-10-2009, 09:55 PM	#18
*Atatürk'ün_Çerisi* Onursal Üye Üyelik Tarihi: Nov 2007 Bulunduğu Yer: TURAN Mesajlar: 16.624 Tecrübe Puanı: 10737669 Rep Puanı : 2147483647 Karizma Derecesi :	Çin katliamları devam ediyor Başkentte bir grup gösterici, Doğu Türkistanlılar'a yönelik Gulca katliamının 12. yıldönümü münasebeti ile Çin Büyükelçiliği önüne siyah çelenk ve kanlı bebek maketi bıraktı. Doğu Türkistan Kültür ve Dayanışma Derneği ve Türk Dünyası İnsan Hakları Derneği üyesi bir grup, ellerinde Türk ve Doğu Türkistan bayraklarıyla Çin Büyükelçiliği'ne geldi. Çevik kuvvet tarafından elçiliğin bulunduğu sokak barikatla yaya ve araç trafiğine kapatılırken, Türk Tarım Orman-Sen Genel Başkanı Ahmet Demirci grup adına bir açıklama yaptı. Demirci açıklamasında, 5 Şubat 1997'de yaşanan Gulca olaylarının üzerinden 12 yıl geçtiğini hatırlatarak, "Biz sizlere Barın'ı, Gulca'yı, Hoten'i anlatmaya çalışırken Çin, katliamlarına yenilerini eklemeye devam etmektedir" dedi. Çin'in yaptığı katliamlara dünyanın göz yummaya devam etmesi durumunda soykırımların yılın 365 gününü dolduracağını söyleyen Demirci, Çin'in yaşanan olayları kendi lehine dünya kamuoyuna bildirdiğini söyledi. Demirci, "Yalan söylediler. Doğu Türkistan sınırları içindeki Aktu'nun Koşrap köyünde meydana gelen olayların Afganistan, Pakistan, Kırgızistan üçgeninde yer alan Pamir'de olduğunu söylediler. El Kaide ve Taliban'ın etkin olduğu bu bölgeyi işaret ederek, Doğu Türkistanlıları bu örgütlerle bağlantılı göstermeye çalıştılar" diye konuştu. Çin'in, öldürülen Doğu Türkistanlıları baskı ile ABD'nin terör örgütleri listesine aldığı Doğu Türkistan İslami Hareketi örgütüne bağlı gibi gösterdiğini vurgulayan Demirci, 2008 Pekin Olimpiyatları öncesi ve sonrasında yüzlerce masum Doğu Türkistanlının tutuklandığını ve birçoğunun akıbetlerinden hala cevap alınamadığını kaydetti. Demirci sözlerini şöyle sürdürdü: "5 Şubat 1997 Gulca olaylarından önce ve sonra idam edilen binlerce Doğu Türkistanlı, tutuklanarak akıbeti meçhule götürülen onbinlerce Doğu Türkistanlı, gözü yaşlı Doğu Türkistanlı analar, bağımsızlık için elleri duadan inmeyen babalar için Çin'i tel'în ediyoruz. Türk yurdu olan Doğu Türkistan'da işgalci olan Çin'dir. Son olaylarda da 18 Doğu Türkistanlıyı şehid eden, onlarcasını tutuklayarak akıbetini gizleyen, sonra hayali senaryolara dayanan iddialar ortaya atan Çin hükümetidir." Okunan açıklamanın ardından; grup, Çin Büyükelçiliği'nin girişine siyah çelenk ve kanlı bir bebek maketi bıraktı. Grup, daha sonra olaysız şekilde dağıldı. __________________ ¤ۣۜ..¤ Türkçüler Otağı ¤ۣۜ..¤ Türküz Türkçüyüz Atatürkçüyüz ] www.forumneuro.com

02-10-2009, 09:57 PM	#19
*Atatürk'ün_Çerisi* Onursal Üye Üyelik Tarihi: Nov 2007 Bulunduğu Yer: TURAN Mesajlar: 16.624 Tecrübe Puanı: 10737669 Rep Puanı : 2147483647 Karizma Derecesi :	Ahıska Türklerinin dramı Dram bir tane değil, Filistin, Lübnan, Çeçenistan, Keşmir, yabancı ülkelerde yaşayan Müslümanlar... ile ilgili dramlar var. Türkiye'de yaşayan Müslümanların önemli bir kısmının maruz kaldığı başörtüsü yasağı ve İmam Hatiplere reva görülen muameleler ile ilgili dramlar var, bunları da yazıyoruz ve yazmaya devam edeceğiz, ama güncelliği geçmeden Ahıska Türkleri'nin dramını paylaşmamız gerekiyor. İnsan olduğumuz için insanlara ait dramlar, ıstıraplar, zulümler karşısında duyarsız ve ilgisiz kalmamalıyız, ama benim Ahıska Türkleri ile ilgim yalnızca insanlığımdan değil, akrabalığımdan da kaynaklanıyor. Annemin dedesi Rüşdü Efendi (İstanbul medreselerinden icazet almış bir hocadır), 1877-78 Osmanlı-Rus savaşından sonra memleketi Ahıska'yı terk ederek Türkiye'ye hicret ediyor ve Çorum'da yerleşiyor. Bunlara 93 muhaciri diyorlar. Kendisinden Arapça okuduğum Server Efendi de 1937'de Rus mezaliminden kaçarak Türkiye'ye sığınmış bir zat idi. 1989 yılında Azerbaycan'a gitmiş Kuba şehrinin mescidinde Ahıska muhacirlerinin de katıldığı bir cuma namazı kılmıştık. Burada yaşadığımız heyecanı bir şiirle ifade etmiştim ve bu şiirde Ahıskalılara ait şu kıtalar vardı: Çoğu ellisini geçmiş Kıpçaklar Ahıska'dan gelmiş sakalı aklar El açmış Allah'a eski topraklar Yeniden can buldu Allahu ekber Okundu salavât kılındı namaz Bu manzaraya bir gönül dayanmaz Olana görmeden kimse inanmaz Gözümde yaş oldu Allahu ekber Ahıskalı bana “bacımoğlu” der Arıyoruz burda sığınacak yer Bizim kaderimiz hicretmiş meğer Yine nevbet çaldı Allahu ekber O tarihte Azerbaycan 120 bin Ahıska Türkünü ülkesine kabul etmişti; çalışkan, becerikli ve dayanışmacı Ahıskalılar hemen kollar sıvamışlar, kendilerine tahsis edilen topraklarda, kendi yaptıkları kerpiçlerle evler kurmaya, bağlar ve bahçeler dikmeye başlamışlardı. Bu köylerden birini de ziyaret etmiş ve rahmetli ebemin tatlı dilini orada bulmuştum, uzun boylu dertleşmiş ve sohbet etmiştik. 1877-78 Osmanlı-Rus Savaşı'na kadar Osmanlı devleti sınırları içinde Ahıska'da yaşayan ve bu tarihten sonra Rus egemenliği altına giren has Anadolu Türkleri olan Ahıskalılar, Stalin'in tehciri sonrasında hayatlarına Kazakistan, Kırgızistan ve Özbekistan'da devam ettiler. Özbekistan'da çoğunlukla Fergana Vadisi'nde yaşayan Ahıskalılar, bu ülkede 1989 yılında patlak veren elim ve kanlı olaylar sonrasında Özbekistan'ı terk etmek zorunda kaldılar ve bunların bir kısmı Azerbaycan'a, bir kısmı da Rusya'nın Krasnodar kentine göç etti. Ahıska Türkleri bundan 61 yıl önce soğuk bir 22 Kasım gecesi Stalin'in emriyle birkaç saat içinde silah zoruyla evlerinden çıkarılıp hayvan vagonlarıyla Orta Asya steplerine sürülmüşlerdi. Sürülen Ahıskalıların sayısı 120 bin civarındaydı ve bunun 16 bini, 10 gün süren zorlu yolculuk sırasında açlık ve hastalıktan vagonlarda ölmüş, cenazeleri yollara fırlatılıp atılmıştı. Bu sürgünün sebebi Ahıskalıların halis Türk ve Müslüman olmaları, bu yüzden Stalin'in, sınıra yakın bölgede Türkiye lehine faaliyetlerde bulunmalarından çekinmesi idi. Bu yüzden 40 bin kadar acemi genci Alman cephesine sevkederek kırdırdı, geri kalan kadın, yaşlı, çocukları da tehcire ve kırıma tâbi tuttu. İşte tehcir ve işte soykırım. __________________ ¤ۣۜ..¤ Türkçüler Otağı ¤ۣۜ..¤ Türküz Türkçüyüz Atatürkçüyüz ] www.forumneuro.com

Konu Seçenekleri
Yazdırılabilir Sümü Göster Sayfayı E-Mail'le gönder
Modları Göster
Normal Mod Ağaç Modununa Geç Otomatik Konu Moduna Geç